The worldwide period of iron and concrete: 2400–2100 BC
Under Construction
Luxor, Egypt. Concrete obelisk. U spodu obelisku widoczne są dwa rodzaje betonu: beton gorszej jakości, którym wyrównano cały obelisk i betonowy tynk wyższej jakości, w którym wyryto hieroglify. W betonowym tynku rzeźbiono hieroglify nie tylko na obeliskach, lecz także stelach, kolumnach i na niezliczonych ścianach Świątyni Amona w Karnaku i Luksorze. By currentlyinto
Luxor, Egypt. Concrete obelisk. U spodu obelisku widoczne są dwa rodzaje betonu: beton gorszej jakości, którym wyrównano cały obelisk i betonowy tynk wyższej jakości, w którym wyryto hieroglify. W betonowym tynku rzeźbiono hieroglify nie tylko na obeliskach, lecz także stelach, kolumnach i na niezliczonych ścianach Świątyni Amona w Karnaku i Luksorze. Creative Commons Autor: bigdani
Karnak, Egipt. Obelisk Hatszepsut (wys.: 30,5 m). U spodu zdjęcia widoczne są trzy magiczne „podpory” betonowe, uformowane przeciwko „diabłu”, aby chroniły "boskie" (jak zapewne mnienano), monumenty.
Liczne struktury betonowe w Karnaku i Luksorze, jak również dwu-kolorowy Obelisk Hatszepsut – wzmacniają hipotezę, że obeliski także zostały
uformowane z betonu.
Karnak, Egipt. Betonowy tynk na betonowym Obelisku Hatszepsut (wys.: 30,5 m), został położony w dwóch, wyraźnie odcinających się – poziomą linią – kolorach. Gdyby obelisk był granitowym monolitem (jak się powszechnie uważa), to tego rodzaju różnice kolorów nie mogłyby się na nim pojawić.
Betonowe obeliski uformowano przeciwko „diabłu”, aby chroniły "boskie" (jak mnienano), monumenty.
Liczne struktury betonowe w Karnaku i Luksorze, jak również dwu-kolorowy Obelisk Hatszepsut – wzmacniają hipotezę, że
obeliski także zostały uformowane z betonu. Creative Commons Autor: by stevesheriw
Sakkara, Egipt. Brama uformowana z betonu. Częściowo pokryta granitowo-podobnym zabarwieniem. Dość wyraźnie widać, że nie jest to kamień, lecz beton wytworzony z grubo mielonego wapienia, zawierający małe kamyki. Creative Commons Autor: kairoinfo4u
Granitowe obeliski (i sarkofagi), w Egipcie są mitem. Poza tzw. „niedokończonym”, granitowym obeliskiem, leżącym w Asuanie, granitowych obelisków w Egipcie nie ma. Obeliski były formowane metodą doklejania kolejnych fragmentów wilgotnego betonu. Kiedy obelisk nabrał właściwego kształtu, na wygładzoną rzeźbę – betonem gorszej jakości – przyklejano wilgotne, plastry betonu podobnego do granitu. „Granitowe” plastry betonu były doklejane do kolejnych fragmentów. Sfinks Hatszepsut nie pochodzi z 18 dynastii, jak podają źródła, lecz z V dynastii. Sfinks z drugiej strony. Some rights reserved by peterjr1961
Istambul, Turkey. Niedokończony obelisk formowany z neolitycznego betonu, ok. 2300 BC. Oelisk na dalszym planie, także z betonu, został ukończony. Creative Commons Autor: xiquinhosilva
Stambuł, Turcja. Obelisk nie został oszpecony w okresie zniszczeń, ponieważ podstawa obeliska (i cały obelisk), nie została oszpecona w charakterystyczny dla okresu zniszczeń sposób. Obelisk, uformowany z betonu, pochodzi sprzed ok. 2300 BC. Some rights reserved by cercamon
The Great Altar of Zeus – which never existed
Podczas prac wykopaliskowych, prowadzonych w latach 1878-1880 przez niemiecką ekspedycję archeologiczną pod kierownictwem Carla Humanna, odkryto płyty ze starożytnego betonu pokryte płaskorzeźbami, które przewieziono do Berlina. W latach 1911-1930 z owych płyt, kolumn i bujnej wyobraźni „zrekonstruowano” Wielki Ołtarz Zeusa (pergameński ołtarz) – który nigdy nie istniał. Obecnie „ołtarz” eksponowany jest w Muzeum Pergamońskim. Natomiast prawdziwy „Wielki Ołtarz Zeusa” w Pergamonie – nie zmienił się od 4400 lat.
Brak jakichkolwiek napisów na zabytkach w Pergamonie w Turcji i w Berlinie, także może wskazywać na ich pochodzenie sprzed ok. 2300 BC. Ponieważ
jest mało prawdopodone aby starożytni Grecy nie zamieścili jakiegoś stosownego napisu na tak wielkiej świątyni. Creative
Commons Autor: Lestat (Jan Mehlich)
Świątynia Trajana, Pergamon, Turcja. „Boskie” ruiny z okresu zniszczeń (2500–2400 BC), zostawały pieczołowicie zabezpieczane (2300 BC), przed „diabłem”, motywani architektonicznymi z jasnego betonu wysokiej jakości. Some rights reserved by Panegyrics of Granovetter
Muzeum Pergamońskie w Berlinie. Rzeźby i płaskorzeźby w Pergamonie były formowane metodą doklejania kolejnych fragmentów wilgotnego betonu. Wskazuje na to rzeźba po prawej, na spodzie której pozostawiono „dziurkowany” fragment betonu, przeznaczony na doklejenie kolejnego rzeźbionego plastra. Some rights reserved by heatheronhertravels
Temple of Satet. Elephantine, Egypt.
Świątynia Satis, Elefantyna, Egipt. Na wygładzone ściany – betonem gorszej jakości – przyklejano wilgotne, jasne plastry – betonu lepszej jakości – w których rzeźbiono hieroglify. Plastry betonu z hieroglifami były doklejane do kolejnych fragmentów. Widoczny jest przygotowany „dziurkowany” fragment betonu, przeznaczony na doklejenie kolejnego plastra z hieroglifami. Podobnie jak to miało miejsce w Pergamonie, i w tym samym czasie, ok. 2300 BC. By Chris Irie
Byblos, Liban. Monumenty oszpecone -- w okresie zniszczeń -- zabezpieczono przed „diabłem” jasnymi implantami z betonu wysokiej jakości. Bloki, bryły i płyty były formowane metodą doklejania kolejnych fragmentów wilgotnego betonu. By snaphappy51
Pyramid of Menkaure, Egypt. Oszpecona w okresie zniszczeń. Później zabezpieczona przed „diabłem” betonowymi implantami podobnymi do granitowych bloków. Bloki były układane metodą doklejania kolejnych fragmentów wilgotnego betonu. By Prof. Mortel
Świątynia Dionizosa w Teos, Turcja. Kolumny zostały ulepione z betonu wysokiej jakości. Natomiast fundamenty kolumn zostały uformowane z betonu gorszej jakości: dość wyraźnie widać, że nie jest to kamień, lecz beton wytworzony z grubo mielonego wapienia, zawierający małe kamyki. Źródła błędnie podają, że świątynia pochodzi sprzed 130 BC. Some rights reservedby Panegyrics of Granovetter
Memmius Monument, Ephesus, Turkey. Bloki, rzeźby i płaskorzeźby były formowane metodą doklejania kolejnych fragmentów wilgotnego betonu. Efez, Turcja. Jasne, lepsze, rzeźby z twardszego betonu zostały przyklejone do szarego betonu wytworzonego z grubo mielonego wapienia. Widoczne żelazne klamry. Some rights reserved by lyng883
Domitian Temple, Ephesus, Turkey. Monument uformowany z ciemnego betonu gorszej jakości i lepszego, jasnego betonu. Bloki, rzeźby i płaskorzeźby były formowane metodą doklejania kolejnych fragmentów wilgotnego betonu. Jasne fragmenty rzeźby, z twardszego betonu, zostały przyklejone do szarego betonu wytworzonego z grubo mielonego wapienia. Some rights reserved by zqvol




















